Parafia Długopole Dolne

Parafia p.w. św. Jerzego
w Długopolu Dolnym


Parafia p.w. św. Jerzego znajduje się w Dekanacie Bystrzyca Kłodzka na terenie Diecezji świdnickiej.

Parafia w Długopolu Dolnym w spisie diecezji
na stronie Kurii w Świdnicy:
http://www.diecezja.swidnica.pl/index.php?option=com_content&view=article&id=47&Itemid=63 .

Parafia w spisie dekanatu na stronie parafii Bystrzyca Kłodzka:
http://www.parafiabystrzyca.dbv.pl/viewpage.php?page_id=2

Była erygowana w 1979 r., od kiedy została wydzielona z parafii w Bystrzycy Kłodzkiej p.w. św. Michała Archanioła.
Do parafii z kościołem parafialnym p.w. św. Jerzego w Długopolu Dolnym należy kościół filialny
w Ponikwie p.w. św. Józefa Robotnika
oraz kaplica sanatoryjna p.w. Najświętszego Serca Pana Jezusa w Długopolu Zdroju, która mieści się w budynku Sanatorium "Mieszko" przy głównej ulicy Zdrojowej miejscowości Długopole Zdrój.

Odpust/Liturgiczne wspomnienie: Wspomnienie liturgiczne w Kościele
powszechnym obchodzone jest 23 kwietnia (w rocznicę śmierci), natomiast w
polskim Kościele, z uwagi na uroczystość św. Wojciecha w tym dniu (patrona Polski),
św. Jerzego wspomina się 24 kwietnia.

Biskup świdnicki: ks. prof. Ignacy Dec.
Dziekan dekanatu Bystrzyca Kłodzka: ks. Stefan Smoter.

Dane teleadresowe Parafii Długopole Dolne

Długopole Dolne 55

57-520 Długopole Zdrój

nr tel. st.: (74) 813-92-70


Ksiądz Proboszcz kanonik Aleksander Trojan - wicedziekan Dekanatu Bystrzyca Kłodzka

Kancelaria czynna jest po każdej Mszy św.
Prosimy uprzednio zgłosić się do zakrystii.



Porządek Mszy Świętych w kościołach parafii Długopole Dolne

1. Długopole Dolne:
Kościół parafialny p.w. św. Jerzego w Długopolu Dolnym
niedziela: godz.: 11.30

Liturgiczne wspomnienie: 24.04
św. Jerzy (męczennik): Kościół katolicki w Polsce 24.04; Kościół na świecie 23 kwietnia

MSZA ŚW. WE WSPOMNIENIE ŚW. JERZEGO
Z UDZIAŁEM KARDYNAŁÓW REZYDUJĄCYCH W RZYMIE
HOMILIA OJCA ŚWIĘTEGO FRANCISZKA
Kaplica św. Pawła 23 kwietnia 2013 r.
Link:
http://www.vatican.va/holy_father/francesco/homilies/2013/documents/papa-francesco_20130423_omelia-san-giorgio_pl.html

Video
Galleria fotografica


2. Długopole Zdrój:
Kaplica p.w. Najświętszego Serca Pana Jezusa w Długopolu Zdroju
niedziela: godz.: 09:00
w dni powszechne: godz.: 16:30 zimą, godz.: 19:00 latem
nabożeństwa: 30 minut przed każdą Mszą Świętą


Liturgiczne wspomnienie:
uroczystość Najświętszego Serca Pana Jezusa
(drugi piątek po Bożym Ciele)
: 16.06


3. Ponikwa:
Kościół p.w. św. Józefa Robotnika w Ponikwie

niedziela: godz.: 10:15

Liturgiczne wspomnienie: 01.05


O Diecezji świdnickiej

Biskup Świdnicki: ks. prof. Ignacy Dec
Biskup Pomocniczy: ks. prof. Adam Bałabuch

Diecezja Świdnicka powstała w 2004 roku na mocy Buli Papieskiej Totus Tuus Poloni Populus
i był to kolejny etap podziału administracyjnego Kościoła w Polsce.
Ostatnia z rocznic, jaką obchodziła Diecezja była 5. rocznica powstania,
którą obchodzono w 2009 roku. Wtedy to mszę św. poprowadził kardynał Stanisław Dziwisz.

25 mar 2011 roku Diecezja Świdnicka obchodziła siódmą rocznicę powstania.
Odbyła się wtedy Msza święta pod przewodnictwem Biskupa Świdnickiego w ramach
uroczystych obchodów, które wypadły 25 marca 2011 r..
Film z "7 rocznica powstania Diecezji Świdnickiej":
http://www.youtube.com/watch?v=WmpPpHQXC-M .

W dotychczasowym okresie funkcjonowania Diecezji Świdnickiej doszło do wielu zmian
i zrealizowania ważnych projektów.

Ostatnim z ważniejszych było poświęcenie Świdnickiego Wyższego Seminarium Duchownego.

W ostatnim czasie dokonano poświęcenia Wyższego Seminarium Duchownego w Świdnicy,
teraz Kuria ma w planach utworzenie Sądu Kościelnego Diecezji Świdnickiej.


SERDECZNIE ZAPRASZAMY! :)


Święty Jerzy

Święty Jerzy
(ur. w III wieku w Kapadocji –
zm. 23 kwietnia ok. 303 w Liddi) –
prawosławny wielki męczennik Jerzy Zwycięzca, święty Kościoła katolickiego, jeden z Czternastu Świętych Wspomożycieli.


Żywot świętego i legenda

Święty Jerzy może być traktowany jako postać historyczna czego dowodzą źródła naukowe.
Tradycyjna legenda o świętym Jerzym opowiada o jego starciu ze smokiem (zobacz poniżej "Święty Jerzy i smok"). Nowsza wersja jest syntezą wcześniejszych i późniejszych źródeł hagiograficznych. Omija wątki fantastyczne i przedstawia karierę militarną człowieka w bliższej zgodności z oczekiwaną obecnie realnością.
Najważniejszą pośród późniejszych źródeł jest złota legenda, której najbardziej znane fragmenty przetłumaczył na angielski w XV wieku William Caxton.

Współczesna legenda

Jerzy urodził się w chrześcijańskiej rodzinie w drugiej połowie III wieku. Źródła podają dwie wersje miejsca urodzenia: Coventry w Anglii oraz Kapadocję, dawną krainę leżącą w Turcji, stamtąd właśnie pochodził jego ojciec. Materiały archiwalne Biblioteki Brytyjskiej wspierają wersję o jego narodzinach w regionie Levand, prawdopodobnie w Ramleh. Jego matka była Żydówką z Lyddi (obecnie Lod w Izraelu). Wróciła do swojego miasta jako wdowa z młodym synem, gdzie zapewniła mu edukację.
Chłopak podążył za przykładem ojca wstępując do armii rzymskiej zaraz po osiągnięciu pełnoletności. Był dobrym żołnierzem i jego pozycja w wojsku stale wzrastała. Został trybunem ludowym oraz otrzymał tytuł hrabiego. Podczas postoju cezara Dioklecjana w Nikomedii należał do jego osobistej ochrony.
W 303 roku Dioklecjan wydał edykt zezwalający na prześladowania chrześcijan na terenie Imperium. Cezar Galeriusz był prawdopodobnym inicjatorem wydania tej decyzji i kontynuował prześladowania podczas swojego panowania (305–311). Jerzy był zmuszony do uczestnictwa w prześladowaniach, chociaż sam był chrześcijaninem i krytykował tę decyzję. Rozwścieczony Dioklecjan nakazał torturować go i zabić.
Po różnych torturach Św.Jerzy został zabity przez ścięcie pod murami miejskimi Nikomedii, 23 kwietnia 303 – 305 roku. Ciało Jerzego wróciło do Lyddi, gdzie zostało pochowane. Wkrótce potem chrześcijanie zaczęli modlić się do niego, jako do męczennika.

Święty Jerzy i smok 

Opowieść o świętym Jerzym i smoku jest legendą, przybyłą do Europy podczas krucjat i ponownie opowiedziana w formie romansu. Najwcześniejszy znany opis mitu pochodzi z rejonów Kapadocji i powstał na początku XI wieku (w ikonografii Kościoła Prawosławnego, Jerzy przedstawiany jako żołnierz, od końca VII wieku).
W pełni rozwiniętej wersji zachodniej, smok zrobił swoje gniazdo na źródle, którego woda zaopatrywała miasto "Silene" (prawdopodobnie późniejsza Cyrena) w Libii lub miasto Lod, zależnie od źródeł. W konsekwencji, mieszkańcy musieli wypędzać smoka z jego gniazda, na czas, gdy nabierali wodę. Każdego dnia oferowali smokowi owcę, a jeśli jej nie znaleźli, musieli oddać zamiast jej jedną z dziewczyn. Ofiara była wybierana przez losowanie. Pewnego razu losowanie wskazało księżniczkę. Monarcha żebrał o jej życie, jednak bez rezultatu. Miała zostać ofiarowana smokowi, lecz na jego drodze pojawił się święty Jerzy. Stanął twarzą w twarz ze smokiem, obronił się znakiem krzyża, pokonał go i uratował księżniczkę. Wdzięczne miasto porzuciło pogaństwo i przeszło na chrześcijaństwo.
W średniowiecznych romansach broń (lanca lub miecz, w zależności od wersji), którą św. Jerzy pokonał smoka, nazywała się Ascalon.

Patronat 

Święty Jerzy jest patronem wielu państw, m.in.: Anglii, Gruzji, Portugalii, Holandii, Niemiec, Szwecji, Litwy, Bośni, Serbii, Czarnogóry i Etiopii, patronem chrześcijan palestyńskich, patronem archidiecezji białostockiej, wileńskiej oraz diecezji pińskiej. Jest również patronem m.in. miast: Reffary, Neapolu jak i Uzdrowiska w Lądku Zdroju[2].
Pod wezwaniem św. Jerzego powstało wiele bractw rycerskich oraz zgromadzeń zakonnych i zakonów rycerskich m.in.: Zakon św. Jerzego z Karyntii, Zakon św. Jerzego z Alfamy.
Św. Jerzy jest również patronem wędrowców, górników, żołnierzy, kowali, bednarzy, artystów, więźniów, jak i skautów oraz harcerzy. W większości środowisk harcerskich 23 kwietnia jest obchodzony jako Dzień św. Jerzego – patrona całego światowego skautingu.
Rolnicy również uważają świętego za patrona. W średniowiecznym prawosławnym państwie rosyjskim, dzień św. Jerzego kończył roczny cykl rolniczy (koniec jesieni). Zwyczajowy termin przechodzenia chłopów na służbę do innego pana trwający dwa tygodnie.
Według niektórych źródeł Jerzy (jako święty) został usunięty z listy świętych przez papieża Jana XXIII, jako nieistniejący naprawdę.
Po chrystianizacji Słowiańszczyzny św. Jerzy łączony był w folklorze ludowym z Jaryłą, bogiem wiosny[4]. Ślady tego synkretyzmu religijnego poświadczone są jeszcze w połowie XIX wieku na Białorusi.

Dzień obchodów

Wspomnienie liturgiczne w Kościele powszechnym obchodzone jest 23 kwietnia (w rocznicę śmierci), natomiast w polskim Kościele, z uwagi na uroczystość św. Wojciecha w tym dniu (patrona Polski), św. Jerzego wspomina się 24 kwietnia.
Gruzja wspomina swojego patrona 10/23 listopada[6], podobnie jak cerkiew prawosławna, tj. 23 listopada według kalendarza gregoriańskiego, przy czym Cerkiew wspomina Jerzego,w ciągu roku liturgicznego, jeszcze kilkakrotnie:
23 kwietnia/6 maja (rocznica śmierci)
3/16 listopada
26 listopada/9 grudnia.

Ikonografia

Ikonografia chrześcijańska przedstawia świętego w walce ze smokiem.
Czasem przedstawiany jest w scenie męczeństwa (ścięcie mieczem). Legenda ta powstała jednak dopiero w XII wieku.
Atrybuty
Osobny artykuł: Krzyż świętego Jerzego.
Atrybutami Jerzego są: anioł z wieńcem laurowym lub z koroną, baranek, biała chorągiew lub lanca z czerwonym krzyżem, koń, palma męczeństwa oraz m.in. przedmioty jego męki – gwoździe, kamień młyński i koło do łamania kości, miecz, smok u stóp, smok zabity.
Heraldyka [edytuj]

Postać Świętego Jerzego występuje w herbach wielu miejscowości, m.in. w herbie Dzierżoniowa, Milicza, Brzegu Dolnego i innych, przedstawiając św. Jerzego zabijającego smoka (jako element w heraldyce)
Św. Jerzy 
Własna strona www za darmo - sprawdź